Mijn naam is Jeroen en mijn zoon Bas werd openlijk gepest op het schoolplein. Dit is het verhaal van mijn strijd tegen de onverschilligheid van de school en een systeem dat onze kinderen niet beschermt. Het is een verhaal over verlies, woede en hoop – en hoe het mij voorgoed heeft veranderd.
Mijn naam is Wilma en ik ben oma van kleine Bram. Toen mijn schoondochter Marieke mij bekritiseerde over mijn manier van zorgen, voelde ik me verscheurd tussen liefde en onzekerheid. Door gebed vond ik uiteindelijk de kracht om mezelf te blijven en mijn familie niet te verliezen.
Als alleenstaande vader van twee kinderen werk ik nachtdiensten in de fabriek om rond te komen. Een onverwacht, mysterieus gebaar veranderde alles en gaf me weer hoop in de goedheid van mensen. Maar verdien ik dit geluk, of speelt het lot slechts een spel met mij?
Ik vond het testament van mijn moeder en ontdekte dat ik was buitengesloten. Mijn wereld stortte in, vol vragen, woede en verdriet. Dit is mijn zoektocht naar antwoorden en verzoening met een familie die ik niet meer herken.
Op een regenachtige ochtend vond ik, Jeroen, een ballon met een briefje eraan in mijn tuin in Amersfoort. De boodschap op het briefje bracht mijn hele leven in beroering en dwong me om oude wonden en familiegeheimen onder ogen te zien. Dit is het verhaal van hoe één onverwachte vondst mijn relatie met mijn familie, en vooral met mijn vader, voorgoed veranderde.
Ik open het appje van mijn zoon met een bonzend hart, hopend op een uitnodiging voor de verjaardag van mijn kleinzoon. In plaats daarvan vraagt hij me om niet te komen, omdat ‘oma de sfeer bederft’. Dit is mijn verhaal over de pijn van afwijzing, schuldgevoelens en de hoop dat familie ooit weer samenkomt.
In het holst van de nacht vluchtte ik met mijn kinderen weg van mijn gewelddadige man. Mijn beste vriendin Marieke wilde me helpen, maar haar man Bart sloot ons buiten. Op de koude trap, met mijn kinderen in mijn armen, vroeg ik me af of er nog hoop voor ons was.
In het Vondelpark liep mijn eigen zoon langs me heen alsof ik lucht was. Jarenlang was ik zijn alles, nu ben ik niets meer voor hem. Kan moederliefde ooit genoeg zijn om een gezin bij elkaar te houden?
Na het overlijden van mijn moeder vond ik samen met mijn zus een oude, verborgen brief. Die brief onthulde een schokkend geheim dat ons hele familiebeeld op zijn kop zette. In deze emotionele zoektocht naar de waarheid moest ik alles wat ik dacht te weten over mijn ouders en mezelf opnieuw onder ogen zien.
In het Vondelpark ziet Barbara haar zoon Tyler, die haar straal negeert. Ze denkt terug aan haar jaren als alleenstaande moeder, vol offers en liefde. Nu vraagt ze zich af of liefde ooit genoeg is om een gezin bij elkaar te houden.
Mijn hele leven heb ik mijn gezin op de eerste plaats gezet, alles geregeld en gezorgd dat het iedereen aan niets ontbrak. Nu, terwijl ik aan dezelfde kersttafel zit als altijd, voel ik me onzichtbaar en vraag ik me af waar ik zelf ben gebleven. Dit is het verhaal van mijn strijd, mijn opofferingen en de pijnlijke zoektocht naar erkenning en liefde.
Na zeventien jaar zonder contact stond mijn zus plotseling voor mijn deur. In plaats van een warme omhelzing, voelde ik alleen de kou van oude wonden en onuitgesproken woorden. Dit is het verhaal van onze verwijdering, de pijn van familieconflicten en de hoop op verzoening.
