Twintig jaar lang werkte ik in het buitenland om mijn dochters een beter leven te geven. Nu ik terug ben in Nederland, voel ik me een buitenstaander in mijn eigen familie. Dit is mijn verhaal over pijn, teleurstelling en de hoop op echte verbondenheid.
Mijn zestigste verjaardag werd overschaduwd door een leegte die ik niet kon vullen. Mijn dochter Iwona schonk me eindelijk een kleinkind, maar het geluk was van korte duur toen ze aankondigde te emigreren. Nu vraag ik me af: wat betekent familie als afstand alles verandert?
Mijn naam is Marieke. Toen mijn dochter Lotte twaalf was, moest ik Nederland verlaten om in Duitsland te werken. Nu, jaren later, worstelen we nog steeds met de gevolgen van die keuze en de afstand die tussen ons is ontstaan.
Mijn zoon Daan trouwde en vertrok naar Duitsland. Ik dacht dat we altijd contact zouden houden, maar nu neemt hij mijn telefoontjes niet meer op. In deze emotionele achtbaan probeer ik mezelf en mijn familie opnieuw te begrijpen.
Na vijftien jaar huwelijk met Marloes stond ik op het punt haar te verlaten. Een baan in Oslo bood me de kans om afstand te nemen en na te denken, maar niets liep zoals ik had verwacht. Wat ik daar ontdekte, veranderde alles – behalve de pijnlijke waarheid over ons.
In dit verhaal vertel ik over het moment waarop ik mijn dochter achterliet om in het buitenland te werken, de pijn en schuld die volgden, en onze moeizame weg terug naar elkaar. Het is een reis vol gemiste momenten, stille verwijten en de hoop op vergeving. Samen zoeken we naar een manier om opnieuw thuis te komen bij elkaar.
