Ik ben Iris van Dijk, moeder van twee kinderen en dochter van een moeder die ik nauwelijks nog herken. Dit is het verhaal van een zondagmiddag vol spanningen, waarin oude wonden openrijten en ik moet kiezen tussen mijn kinderen en mijn moeder. Terwijl de regen tegen het raam slaat, vraag ik me af of liefde ooit genoeg is om een familie bij elkaar te houden.
Mijn zoon Bart en zijn vrouw Sanne zijn uit elkaar gegaan, en hun dochtertje Lotte is het grootste slachtoffer. In deze emotionele achtbaan probeer ik als moeder en oma het juiste te doen, maar bots ik met mijn eigen fouten en verlangens. Het verhaal van een gezin dat uit elkaar valt en de pijnlijke keuzes die daarbij horen.
Ik dacht dat ik alleen maar een paar weken mijn kleinkinderen van school zou halen. Twee jaar later ben ik nog steeds elke middag bezig, en mijn eigen leven lijkt verdwenen. In dit verhaal deel ik mijn worstelingen, familieconflicten en de pijnlijke keuzes die ik moest maken.
Drie jaar geleden vroeg mijn dochter mij om tijdelijk op haar kinderen te passen. Wat begon als een kleine gunst, groeide uit tot een allesoverheersende rol in hun gezin, waardoor mijn eigen leven op de achtergrond raakte. Nu vraag ik me af: waar ligt de grens tussen liefdevolle hulp en het verliezen van jezelf?
Mijn zoon Daan wil alleen naar oma, zonder mij. Dit dwingt me om na te denken over onze familiebanden, mijn relatie met mijn moeder, en de vraag of ik zelf tekortschiet als ouder. Het verhaal neemt je mee in onze dagelijkse strijd, vol emoties, confrontaties en onverwachte inzichten.
Mijn leven veranderde abrupt toen ik stopte met het financieel ondersteunen van mijn dochter. Plots was ik niet langer welkom en werd het contact met mijn kleinzoon verbroken. In deze emotionele vertelling deel ik mijn pijn, verwarring en de zoektocht naar betekenis in een verscheurde familie.
Mijn naam is Lotte en ik ben acht jaar oud. In dit verhaal vertel ik hoe mijn liefde voor tekenen steeds wordt overschaduwd door de verwachtingen van mijn opa en oma, die liever hebben dat ik met poppen speel. Het is een verhaal over onbegrip, familieconflicten en het verlangen om gezien te worden zoals ik ben.
