Dit is het verhaal van hoe ik, Marieke van Dijk, samen met mijn gezin door een duistere periode ging toen mijn moeder ernstig ziek werd. In deze tijd van wanhoop vond ik onverwacht kracht in gebed, ondanks mijn scepsis. Mijn reis door angst, familieconflicten en de zoektocht naar hoop bracht me dichter bij mezelf en mijn dierbaren.
Mijn leven stortte in toen mijn man overleed en zijn kinderen mij zonder pardon uit ons huis zetten. In deze emotionele achtbaan vond ik onverwachte kracht, steun bij vreemden en uiteindelijk een nieuw begin. Mijn verhaal is er één van verlies, verraad, maar ook van hoop en de kracht van gemeenschap.
Ik neem je mee in mijn diepste dalen, waar wanhoop en eenzaamheid mijn enige gezelschap waren. Mijn gezin viel uit elkaar, schulden stapelden zich op, en ik verloor mezelf in de stilte van de nacht. Toch bleef er ergens een sprankje hoop, een reden om door te gaan, zelfs als alles verloren leek.
Als moeder van twee volwassen kinderen, Isaac en Isabella, worstel ik met de breekbaarheid van familiebanden. Mijn verwachtingen over een hechte relatie met mijn dochter botsen met de realiteit van afstand en onbegrip. Dit verhaal neemt je mee in mijn zoektocht naar verbinding, hoop en uiteindelijk acceptatie.
