Op de dag van onze veertigste trouwdag wachtten we vergeefs op onze kinderen. Hun afwezigheid bracht oude wonden naar boven, maar dwong ons ook om opnieuw naar elkaar en onszelf te kijken. Wat betekent familie als je kinderen je lijken te vergeten?
Toen onze kinderen het huis verlieten, voelde ik een leegte die ik niet kon vullen. Mijn man Pieter stelde voor een hond te nemen, maar een onverwachte gebeurtenis zette alles op scherp. Dit is het verhaal van hoe verlies, verlangen en familiebanden ons leven op zijn kop zetten.
Mijn naam is Marijke en ik vertel hoe de stilte na het vertrek van mijn kinderen veranderde in het luidste geschreeuw van mijn leven. Alleen achtergebleven in een huis dat ooit vol leven was, moest ik de confrontatie aangaan met mijn angsten, spijt en onverwerkte pijn. Dit is een verhaal over verlies, vergeving en de zoektocht naar wie je bent als de rol van moeder niet langer allesbepalend is.
Op mijn zestigste voel ik me onzichtbaar voor mijn kinderen. In dit verhaal neem ik je mee in de pijn, het onbegrip en de zoektocht naar een nieuw doel. Misschien herken jij jezelf in mijn worsteling en vind je troost of inspiratie.
