‘We eten deze maand alleen nog maar macaroni en goedkope tomatensaus’, zegt Stefan op een dinsdagavond. Terwijl mijn zoon Jesse zwijgend naar zijn lege bord staart, vraag ik me af hoe we hier terecht zijn gekomen en hoe lang ik mijn vragen en twijfels nog kan inslikken. Dit is mijn verhaal over een benauwde stilte, overleven in een huis waar besparen neerkomt op mezelf verliezen – en het hervinden van mijn stem op het moment dat het niet langer anders kon.