Op een ijskoude novemberavond werd mijn leven op zijn kop gezet door een telefoontje van mijn dochtertje, Sanne. Haar angstige stem aan de andere kant van de lijn liet me beseffen hoe kwetsbaar we zijn, zelfs op plekken waar we ons veilig wanen. Wat er die nacht gebeurde, heeft niet alleen mijn gezin, maar ook mijn kijk op vertrouwen en veiligheid voorgoed veranderd.
Mijn naam is Marieke van Dijk en ik zal nooit de dag vergeten waarop mijn zesjarige zoon, Daan, tijdens zijn toelatingsgesprek op de elitaire basisschool De Regenboog iets zei wat ons leven voorgoed veranderde. Zijn woorden brachten niet alleen de directeur, mevrouw Van Leeuwen, tot zwijgen, maar dwongen ook mij en mijn man, Jeroen, om onze eigen keuzes en dromen onder de loep te nemen. In dit verhaal neem ik je mee naar die zenuwslopende ochtend vol spanning, onverwachte inzichten en familieconflicten.
Mijn naam is Victor en ik zal nooit die dag in de schoolkantine vergeten waarop iedereen ontdekte dat ik geen warme lunch kon betalen. De schaamte brandde vanbinnen, maar mijn oma liet me zien dat de grootste kracht soms uit de meest gewone mensen komt. Dit is een verhaal over armoede, waardigheid en liefde die alles kan veranderen.
Mijn zoon Daan werd genegeerd door zijn lerares toen hij haar smeekte om hulp. Pas toen hij bewusteloos raakte, kwam er actie. Mijn woede en verdriet dwongen me om het op te nemen tegen de school en het systeem.
Mijn naam is Jeroen en dit is het verhaal van de dag waarop ik flauwviel voor de hele klas, terwijl mijn leraar, meneer van Dijk, mijn smeekbeden om hulp negeerde. Mijn vader, Mark, moest de waarheid onder ogen zien die de school liever verborgen hield. Dit is een verhaal over pijn, onrecht en de stilte die het vertrouwen tussen kinderen, ouders en school kapotmaakt.
Mijn naam is Marloes, moeder van drie kinderen in Utrecht. Door mijn tatoeages word ik buitengesloten op de school van mijn kinderen en vind ik nauwelijks werk. Dit is mijn verhaal over vooroordelen, strijd en de hoop op acceptatie.
