Op een ijskoude avond in Amsterdam sta ik, Daan, met trillende handen voor een chique restaurant aan de Herengracht. Mijn maag knaagt van de honger, maar mijn blik blijft hangen bij een vrouw in een rolstoel aan een tafeltje bij het raam. Ze is onmiskenbaar: Marjolein van der Veen, ooit de gevierde actrice van Nederland, nu een schim van zichzelf.