Vanaf het moment dat ik terugkeerde naar het ouderlijk huis voelde ik me een buitenstaander. In plaats van warmte en begrip vond ik afstandelijkheid en wantrouwen, waardoor de spanningen binnen onze familie steeds verder opliepen. Mijn strijd om acceptatie en een eigen plek bracht me tot wanhoop, maar leerde me ook wat het betekent om ‘vreemdeling onder je eigen mensen’ te zijn.
Na mijn vijftigste keer ik terug naar Amersfoort, het stadje waar ik opgroeide. In het park ontmoet ik onverwacht Mark, de man die me ooit liet zitten op een bankje en die nog steeds weet waarom. Oude wonden, verloren kansen en nieuwe inzichten komen samen in een emotionele confrontatie.
Tien jaar geleden verdween mijn man Bas spoorloos, waardoor ik alleen achterbleef met onze twee kinderen. Nu staat hij ineens weer voor de deur, alsof de tijd heeft stilgestaan, en word ik verscheurd tussen hoop, woede en angst. Dit is mijn verhaal over een verscheurde familie, verloren vertrouwen en de zoektocht naar vergeving.
Na veertien jaar keerde ik terug naar mijn geboortedorp, waar oude wonden en vergeten liefdes weer tot leven kwamen. De confrontatie met mijn familie en mijn jeugdvriendin bracht mij aan het wankelen. Kan ik het verleden ooit echt achter me laten, of is het juist de sleutel tot verzoening?
