“Je hoeft toch niet voor alles toestemming te vragen?” zei ik β maar thuis voelde ik me al jaren kleiner worden
Ik dacht lang dat ik gewoon verstandig bezig was: vaste lasten delen, sparen, geen risico nemen. Maar toen zelfs een simpel etentje en een cadeautje voor mijn eigen moeder discussie opleverden, besefte ik hoeveel ruimte ik was kwijtgeraakt ππΆπ Nu vraag ik me af: wanneer noem je het samen plannen, en wanneer lever je jezelf stukje bij beetje in? Lees hieronder verder en laat weten wat jij zou doen π