Elke ochtend haast ik me naar mijn werk, zogenaamd omdat ik het druk heb, maar diep vanbinnen weet ik dat ik vlucht. Mijn man, Sander, verstikt me met zijn kritiek en onbegrip, terwijl ik buitenshuis eindelijk mezelf kan zijn. Achter mijn glimlach voor de kinderen en buren schuilt een pijn die ik niet langer kan negeren.